محمد سلیمانی

روزنامه همشهری سال 1380

آنها جوان بودند،ما نوجوان

داوران اشتباهات زيادي داشتند مخصوصاً در بازي آخر من نمي توانم بگويم كه به عمد بود يا به سهواما اين معضل به ضرر ما تمام شد.

 شايد شما هم مثل من چهره او را يا نديده باشيد و يا فراموشتان شده باشد. نه او، بلكه اغلب ورزشكاراني كه مثل او در سطوح مختلف بين المللي مقام آورده اند و ما فقط در همان روزهايي آن ها را شناخته ايم كه اخبارشان در سطح وسيع كشوري منعكس شده است. او و تمام آن هايي كه مثل او هستند، همچنان دورافتاده و مهجورند. وقتي در خيابان مي گذرند اغلب آن ها را نمي شناسند، درست بر عكس بازيكنان درجه ۲ و ۳ فوتبال كه محبوبيت فراواني دارند. اينجا آن ها گمنام مي مانند و زمان همچنان مي گذرد. او بازيكن واليبال است. رشته اي كه طي سال هاي اخير اوجگيري جالب توجهي داشته و تيم هاي مختلف اين رشته، مقام هاي آسيايي و حتي جهاني كسب كردند. اما باز فراموش نكنيد، اگر محمد سليماني كاپيتان تيم ملي نوجوانان، عضو تيم ملي جوانان و تيم بزرگسالان پيكان را در خيابان ديديد و نشناختيدش، اصلاً ناراحت نشويد، اين ديگر براي آن ها عادت شده است. سراغ آدم بزرگ با چهره تكيده هم نگرديد. محمد سليماني متولد ۳ خرداد ۱۳۶۴ است، ۱۹۵ سانتي متر قد دارد و ۹۲ كيلوگرم وزن.

• • •
• واليبال محمد سليماني از كجا شروع شد؟

از شهرستان كوهدشت. اما اگر بخواهيد كه باشگاهي را بگويم، اولين جا كه رفتم پيكان بود.

• از كوهدشت چطور شد رفتي پيكان؟

خب سيروس برادر بزرگ ترم عضو تيم پيكان و تيم ملي جوانان بود، وقتي تيم پيكان بازيكن مي خواست من آمدم و تست دادم و قبول شدم.

• چه سالي بود؟

،۱۳۶۸ از آن به بعد شدم عضو تيم نوجوانان و جوانان پيكان.

• حالا چه شد كه واليباليست شدي؟

به نظرم ورزش و البته واليبال در خانواده ما موروثي است. كوچك تر كه بودم با بهروز و سيروس، برادرانم تمرين مي كردم، بعد هم با آقايان موسي گراوند، حسن آزادبخت، محمدعلي و مرادعلي ديربازيان و اسماعيل طولابي كار كردم.

• چند برادريد؟

۶ برادر.

• همه واليباليست هستند؟

نه تقريباً، اولي كه بزرگ است و از سن ورزشش گذشته. بهروز كم و بيش در واليبال است. داريوش عضو تيم ملي نوجوانان بود ولي در يك صحنه مينيسك پايش پاره شد و حالا بعد از يك سال خانه نشيني دوباره با تيم بزرگسالان تمرين مي كند. سيروس هم واليباليست بوده و امروز مربي است.

مربي نوجوانان و مدرسه واليبال پيكان. برادر كوچك ترم هم به سن ورزش كردن نرسيده.

• از چه سالي وارد تيم ملي شدي؟

سال ۱۳۶۹ آقاي كارخانه من را دعوت كرد. در آن دوره علاوه بر آقاي كارخانه آقايان وكيلي و بوگانيكف هم مربي بودند.

• همان تيمي كه نايب قهرمان جهان شد؟

بله. تيم خوبي داشتيم. از سال ۱۳۶۹ با هم تمرين مي كرديم. ما، ۶ نفر اصلي آن قدر با هم هماهنگ شده بوديم كه حتي چشم بسته

بازي مي كرديم.

• چه طور به اين سطح رسيديد؟

وقتي يك تيم خوب بازي مي كند و خوب نتيجه مي گيرد در اصل نتايج عملكرد يك گروه است كه نمايان مي شود. از رئيس فدراسيون گرفته تا حتي آشپز تيم. واليبال كادر قوي و خوبي دارد. برنامه ريزي درست و زحمت مربيان در آن سال اولين اثرات خودش را نشان داد و ما قهرمان مسابقات نوجوانان آسيا شديم.

• همان بازي ها كه در ايران بود؟

بله. در اصفهان قهرمان شديم.

• بدون هيچ مسابقه اي وارد رقابت هاي جهاني نوجوانان شديد؟

نه، دو يا سه بازي با روسيه انجام داديم. اثر خودش را هم نشان داد. ما در گروه اوليه مسابقات قهرماني جهاني با روسيه همگروه بوديم كه البته آنها را ۳ بر صفر برديم. در آن قهرماني واقعاً خدا كمكمان كرد.

• در تيم فعلي نوجوانان، چند نفر از تيم ملي قبلي حضور داشتند؟

فقط من و به نژاد.

• چه تفاوتي بين آن تيم و تيمي كه چند هفته قبل نايب قهرمان آسيا شد وجود داشت؟
آن تيم سابقه خيلي زيادي داشت. اكثر بازيكنانش در رقابت هاي باشگاهي حضور داشتند و يا حداقل روي نيمكت تيم هاي بزرگسالان بودند، اما در مقابل اين تيم خيلي جوان است. بعضي ها تازه ۲ سال است كه وارد واليبال شده اند. ضمن اين كه تجربه كمتري دارند. ما در آن تيم تجربه مسابقات بين المللي هم داشتيم. خب تمام اين ها در نتيجه گيري تاثير مي گذارد.

• يعني تفاوت دو تيم در دو دوره اين قدر است؟

معمولاً در تيم ملي بهترين هاي ايران حضور دارند. اين ۱۲ نفر هم بهترين هاي بودند. واقعاً در اين شرايط بهتر از اين ها را نداريم. اغلب آن ها هم از شهرستان ها آمده و عضو باشگاه ها شده بودند. خب مسلماً پختگي لازم را نداشتند. تجربه آن ها فقط مسابقات نوجوانان داخل كشور بود. اين درست برعكس تيم هاي ديگر بود.

• شما عضو كدام تيم هستيد؟

هم اين تيم و هم تيم ملي جوانان كه قرار است در مسابقات قهرماني جوانان جهان شركت كنيم.

sعلاوه بر اين ها در تيم بزرگسالان پيكان هم حضور دارم. همه كاره شده ام.

• چه كسي مربي تيم ملي جوانان در رقابت هاي جهاني است؟

من نمي دانم. فكر مي كنم آقاي كارخانه ولي نمي توانم با اطمينان بگويم.

• در پيكان چه كار مي كني؟

قرار است ۲۵ ارديبهشت ماه به مسابقات قهرماني باشگاه هاي آسيا كه در جاكارتاي اندونزي است اعزام شويم. البته در حدي كه من شنيده ام.
• خسته كننده نيست؟

خب چرا ولي در شرايطي كه به من نياز است بايد حضور داشته باشم.

• در مورد مقام نايب قهرماني نوجوانان آسيا صحبت كنيم؟

خيلي ها اعتقاد داشتند كه ما مقام نمي آوريم، اما وقتي بازي ها شروع و به پايان رسيد مي گفتند چرا دوم شديم.

• خب حالا چرا دوم شديم؟

تيم ما در گروه سختي قرار داشت. چين، ۲ كره، استراليا. ضمن اين كه ۱۰ تازه وارد در تيم ملي حضور داشتند. دوره قبل ما كمي ميانگين سني مان بالا بود اما اين بار خيلي جوان تر بوديم.

• چند سال داشتيد؟

ما ۴ يا ۵ بازيكن ۱۶ ساله داشتيم، ۱۸ ساله داشتيم و يك عده هم ۱۹ ساله بودند. تيم ما واقعاً تيم نوجوانان بود.

• مگر رده سني نوجوانان چند است؟

۱۶ تا ۱۹ سال.

• پس آن قدر هم جوان نبوديد.

چرا. ميانگين سني تيم ما از تيم هاي ديگر پايين تر بود. درست برخلاف ديگر كشورها.

• مثلاً چه كشوري؟

مثلاً هندوستان. آن ها تيم جوانانشان را آورده بودند.

• از كجا معلوم؟

مشخص بود كه سنشان بالا است. چهره هايشان، تجربه شان. دو سه نفرشان را نمي شد مهار كرد.

• يعني از روي حركات هم مي شود فهميد كه سن كسي بالاتر است؟

در هر رده مهارت هاي انسان تفاوت مي كند. اگر كسي سن اش بالاتر برود به خاطر كسب تجارب مختلف مهارت هاي خاصي خواهد داشت. به طور مثال شماره ۱۵ هندوستان را نمي شد مهار كرد. خيلي با تجربه بود.

• حالا اگر تيم دوره قبل در اين مسابقات شركت مي كرد ـ يعني تيمي كه امروز وجود دارد - فكر مي كني نتيجه بازي با هندوستان چه طور مي شد؟

۳ بر صفر مي زديم. اين كه بحثي ندارد. اما يك معضل ديگر هم بود.

• چه چيزي؟

داوري.

• چه مشكلي داشت؟

داوران اشتباهات زيادي داشتند، مخصوصاً در بازي آخر. من نمي توانم بگويم كه به عمد بود يا به سهو اما اين معضل به ضرر ما تمام شد.

• اشتباه سوت زدن داور فقط به ضرر شما بود؟

بله. يك گيم را به راحتي از ما گرفت.

• مسئله ديگري هم بود كه از دلايل دوم شدنتان باشد؟

بله، تماشاگران. وقتي ۱۲ هزار تماشاچي در استاديوم فرياد مي زنند، بازيكن رده نوجوانان قطعاً تحت تاثير قرار مي گيرد. استرس وارد مي شود.

• گفتي كه قبل از شروع بازي ها مي گفتند مقام نمي آوريد. شما خودتان چطور فكر مي كرديد؟
ما براي قهرماني وارد مسابقات شده بوديم.

حتي مي خواستيم همه بازي ها را سه بر صفر ببريم.

حتي در بازي آخر، با هند، ما با نتايج نزديك گيم ها را واگذار كرديم، مثلاً ۲۸-۳۰ يا ۲۲-۲۵.

• به اين تيم نوجوانان مي توان اميدوار بود؟

همه ما اميدواريم. بايد هر تيمي را با دوره خودش و تجربياتش بسنجيم. اگر بازيكنان دوره قبل قهرمان آسيا و نايب قهرمان جهان شدند به دليل تجربه بالايشان بود.

• به واليبالمان چطور؟

براي آينده واليبال دورنماي خوبي متصور است. ما مسابقات قهرماني جوانان جهان را پيش رو داريم. در اين تيم هميشه ۲ تا ۳ نفر جزو بهترين هاي مسابقاتي كه حضور داريم هستند.

• با وجود اين پشتوانه چرا تيم بزرگسالان ما هنوز قدرت مطلق آسيا نشده؟

ما فعلاً كار داريم. تيم هاي چين، كره جنوبي و ژاپن در سطح تيم هاي مطرح جهان بازي مي كنند. فكر مي كنم مقام دوم آسيا پس از ۴۴ سال واقعاً شاهكار است. ما داريم رشد مي كنيم منتهي بايد صبر كرد. فعلاً ما و اين سه تيم تفاوت داريم، اما اين تفاوت هر روز كمتر مي شود.
• در مورد تيم جوانان و مسابقات قهرماني جوانان جهان كه قرار است در تهران برگزار شود، چه پيش بيني مي كني؟
نمي توانم از حالا بگويم. پيش بيني با وجود اين همه تيم خوب كمي سخت است. هر مرحله كه بالا بيايي شرايط تفاوت مي كند. شرايط مسابقات در رده نوجوانان و جوانان به كلي با هم متفاوت است.

• پيش بيني شخصي تو چيست؟

نمي توانم نظر بدهم اما فكر مي كنم بين ۴ تيم اول باشيم.

• مقام هاي تيمي و شخصي كه آورده اي چيست؟

در سال ۱۳۶۹ با تيم ملي نوجوانان به قهرماني آسيا رسيديم. در آن بازي ها بهترين اسپوكر و موثرترين بازيكن شناخته شدم. در سال ۱۳۸۰ با تيم ملي نوجوانان نايب قهرمان جهان شديم و من امتيازآورترين بازيكن انتخاب شدم. در سال ۱۳۸۱ با تيم ملي جوانان، قهرمان آسيا شديم و من جزو بهترين هاي آسيا بودم. در سال ۱۳۸۱ مانبا تيم پيكان به مقام قهرماني باشگاه هاي آسيا دست يافتيم و در سال ۱۳۸۲ با همين تيم ملي نوجوانان نايب قهرمان آسيا شديم و من به عنوان امتيازآورترين بازيكن انتخاب شدم.
• اگر مسئله اي باقي مانده. . .

من نمي خواهم بي جهت از كسي تعريف كنم ولي بايد از مجموعه فدراسيون و شخص آقاي يزداني خرم تشكر كنم. ضمن اين كه مديران و مربيان پيكان هميشه سهم عمده اي در بالا رفتن من داشته اند.