محمد سلیمانی

:روزگاري بود که واليباليست هاي ايراني حتي سر از معتبرترين ليگ دنيا درآورده بودند ، سري A ايتاليا که کعبه آمال حرفه اي ترين واليباليست هاي جهان است ولي با بالا رفتن دستمزد ورزشکاران درداخل کشور و نزول برخي چهره ها ، ديگر تمايلي براي سفر به آن سوي آبها نيست ، حالا ديگر نه از بهنام محمودي و سعيد رضايي خبري هست ، نه از اميرحسين منظمي و محمد ترکاشوند اما از بين نسل جوان واليبال با اين که «سيدمحمد موسوي عراقي» بهترين آبشارزن نوجوانان جهان هواخواهاني داشت ، اما تنها بازيکني که هم اينک لژيونر واليبال ماست ، محمد سليماني است.
بازيکن پرقدرتي که به سبب حضور مداوم در مسابقه هاي نوجوانان و جوانان جهان ، در تمام دنيا شناخته شده است و هنوز هم مربيان سرشناس برزيلي و ايتاليايي به شوخي مي پرسند، چرا «سليماني» را نمي آوريد!
سليماني اوايل امسال بعد از اين که در جام باشگاه هاي آسيا جايزه بهترين آبشارزن قاره را به خود اختصاص داد، به باشگاه الاهلي امارات پيوست و اتفاقا طي هفته هاي اخير آنقدر گل کرد که مورد توجه مطبوعات و رسانه هاي تصويري و ورزشي اين جزيره قرار گرفت. با وي گفتگويي ترتيب داده ايم.


راضي هستي ، امارات چه فرقي با ايران دارد؟
بزرگترين حسن اينجا، آرامش است. هيچ کس روي اعصاب آدم راه نمي رود، احترام و احترام البته عرب ها طرفدار هيجان هستند و بيشتر آبشار، آن هم آبشار محکم را دوست دارند، ولي خدا را شکر تا حالا کم نياورده ام. آنها از من توقع دارند نقش رستم را ايفا کنم به همين دليل 70درصد آبشارها به من ختم مي شود.

شنيديم با مطبوعات آنجا رابطه خوبي داري؟
خبرنگاران اماراتي را به اسم نمي شناسم ، آنها به من لقب شير و پرنده اهلي را داده اند. به طور مرتب از من عکس و مطلب دارند.

واقعيت دارد که ويلاي علي کريمي را به تو داده اند؟
خب ! يک ويلاي شيک ، يک خودروي کمري و تمام امکانات به اضافه 3000درهم براي هر پيروزي امکانات خوبي است ، ما که راضي هستيم ، حالا چه فرقي مي کند که ويلاي علي کريمي بوده يا نبوده؟

مي گويند، کل مبلغ وعده داده شده به تو، چيزي در حد 400ميليون تومان مي شود، واقعيت دارد؟
نزديک 200ميليون تومان دستمزد کلي است ، به اضافه امکانات و پاداش هايي که اشاره شد.

گويا قرار است به اتفاق همسرت در دانشگاه بين المللي دبي اسم بنويسي؟
قولهايي داده اند، اگر فرصت باشد و تمرينات فشرده اجازه دهد، دوست دارم ادامه تحصيل بدهم.

دلت براي ايران تنگ نشده؟
اينجا همه چيز بوي ايران مي دهد، اما دلم براي لرستان خيلي تنگ شده ، دوست دارم وراي اين هواي مرطوب و نمناک خنکاي هواي وطنم را احساس کنم.

پيشنهاد ديگري هم داريد؟
از قطر و بحرين و سابقا هم پورتوريکو، اما اگر قرار باشد از امارات بروم ، اميدوارم فقط به ايتاليا بروم ، يک بار به مدت يک هفته در پروجاي ايتاليا تمرين کردم ، سرمربي پروجاي ايتاليا د.جيوريي تاکيد کرد که در آنجا بمانم و پيشرفت کنم ، اما باشگاه پيکان به من نياز داشت و نتوانستم بمانم.

راستي شنيده اي که بعد از تو پيمان اکبري هم از پيکان جدا شده است؟
خب ، ورزش حرفه اي همين است. از سوي ديگر آدم اگر يکجا بماند، راکد مي شود، گاهي تغيير مکان به سود انسان تمام مي شود.

مي داني که به اردوي جديد تيم ملي هم دعوت نشده اي؟
بله. مهم نيست ، اين آقاي زوران گائيچ مربي بزرگي است ، اما از ست کوويچ خط مي گيرد، ست کوويچ مرا دوست ندارد، او فقط به شاگردانش در تيمهاي برق و نوجوانان فکر مي کند و طرز تفکرش به ضرر تيم ملي واليبال تمام خواهد شد، کاش رئيس فدراسيون واليبال اين را درک مي کرد و جلوي باند بازي ست کوويچ را مي گرفت.

حالا اگر دعوت شوي ، مي پذيري؟
تيم ملي يعني اعتبار و افتخار، اما اصلا دوست ندارم با التماس دعوت شوم ، چون خودم را شايسته مي دانم ، معتقدم بايد با احترام فراخوانده شويم ، او بازيکناني را دعوت کرد که از فرهاد ظريف و من بزرگترند، اما اسمش را گذاشته است جوانگرايي ، من که واقعا عقلم قد نمي دهد.

اگر شما مربي تيم ملي بوديد، چه مي کرديد؟
همه شايسته ها را دعوت مي کردم ، مهدي بازارگرد يا محسن عندليب که هم پست من هستند، هنوز هم مي توانند بازي کنند، ضمن اين که ما جوانهايي چون محمد کاظم را داريم ، اما خودتان قضاوت کنيد، من در جام باشگاه هاي آسيا جلوي تيمهاي عربي که از بازيکنان برزيلي و آفريقايي سود مي بردند، چين و ژاپن عالي ظاهر شدم ، اما انتخاب نشده ام ، براستي ملاک چيست. آيا به عنوان يک ورزشکار ايراني حق ندارم بپرسم که جرم من ، ظريف ، اميرحسيني و... چه بوده ، تيم ملي در تمام کشورها يعني شايسته ترين ها، خود شما هم بارها بر اين مساله تاکيد کرده ايد، خوشبختانه ورزش ايران فضاي خوبي پيدا کرده است ، امروز شنا، هاکي ، هندبال ، بوکس و... رشد يافته و به سوي ترقي حرکت کرده اند، در واليبال که اين همه پيشينه داريم ، نبايد زمان را از دست بدهيم يا دچار آزمون و خطا شويم.
به هر حال من هنوز جوانم و آرزوهاي فراواني دارم ، يکي از بهترين آرزوهايم کسب عنوان قهرماني آسيا با تيم ملي بزرگسالان است و بعد راهيابي به ليگ حرفه اي ايتاليا، الان که به گذشته فکر مي کنم ، مي بينم راههاي زيادي را طي کرده ايم ، از مدال نقره نوجوانان آسيا که من جايزه امتيازآورترين بازيکن دنيا را گرفتم تا قهرماني نوجوانان جهان در سال جاري ، چيزي جز اثبات جوهره جوانان ايراني نيست ، پس قدر اين جوانها را بدانيم.